|
Chief Joseph |
||
|
Ο άνθρωπος που έγινε μια εθνική διασημότητα με το όνομα -Chief Joseph- γεννήθηκε στη Wallowa Valley, στο σημερινό Βορειοανατολικό Oregon, το 1840. Του δόθηκε το όνομα Hin-mah-too-yah-lat-kekt ή Thunder Rolling Down The Mountain (Κεραυνός Που Κατρακυλά Στο Βουνό), αλλά ήταν γνωστός σα Joseph ο Νεώτερος, γιατί ο πατέρας του πήρε το Χριστιανικό όνομα Joseph όταν βαφτίστηκε στην Ιεραποστολή Lapwai από τον Henry Spalding το 1838. Ο Joseph ο Πρεσβύτερος ήταν ένας από τους πρώτους Nez Perc που ασπάστηκαν το Χριστιανισμό και ένας ενεργός υποστηρικτής της μακρόχρονης ειρήνης της φυλής με τους λευκούς. Το 1855 βοήθησε κιόλας τον περιφερειακό κυβερνήτη της Washington να φτιάξει ένα καταυλισμό για τους Nez Perc που απλωνόταν από το Οregon ως το Idaho. Αλλά το 1863, ακολουθώντας τον πυρετό του χρυσού μέχρι μέσα στην περιοχή των Nez Perc, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση πήρε πίσω 6.000.000 εκτάρια από τη γη αυτή, περιορίζοντας τους Nez Perc σε ένα καταυλισμό στο Idaho που ήταν μόλις το 1/10 του αρχικού μεγέθους. Νιώθοντας προδομένος ο ίδιος, ο Joseph ο Πρεσβύτερος, αποκήρυξε τις Η.Π., κατέστρεψε την Αμερικάνικη σημαία και τη Βίβλο του, και αρνήθηκε να μετακινήσει την ομάδα του από τη Wallowa Valley ή να υπογράψει τη συνθήκη που θα καθιστούσε επίσημα τα νέα όρια του καταυλισμού. Όταν ο πατέρας του πέθανε το 1871, ο Joseph εκλέχτηκε να τον διαδεχτεί. Κληρονόμησε όχι μόνο ένα όνομα αλλά μια κατάσταση ολοένα και πιο άστατη, καθώς οι λευκοί άποικοι συνέχιζαν να έρχονται στη Wallowa Valley. O Joseph αντιστάθηκε με σθένος σε όλες τις προσπάθειες να αναγκάσουν την ομάδα του να μετακινηθεί προς το μικρό καταυλισμό στο Ιdaho και το 1873 μια ομοσπονδιακή διαταγή που αφορούσε τη μετακίνηση των λευκών αποίκων και τη παραμονή των δικών του στη Wallowa Valley, έδειξε ότι ίσως να ήταν επιτυχής. Αλλά η ομοσπονδιακή κυβέρνηση σύντομα αντέστρεψε τα λεγόμενά της και το 1877, ο Στρατηγός Oliver Otis Howard, απείλησε με επίθεση του ιππικού για να αναγκάσει την ομάδα του Joseph και άλλους αντιστεκόμενους να μετακινηθούν προς τον καταυλισμό. Πιστεύοντας πως μια αντίσταση προς το στρατό θα ήταν ανώφελη ο Joseph οδήγησε απρόθυμα τους ανθρώπους του προς το Idaho. Δυστυχώς, ποτέ δεν έφτασαν εκεί. Περίπου είκοσι νέοι πολεμιστές Nez Perc, εξαγριωμένοι που έχασαν τα εδάφη της φυλής τους, οργάνωσαν μια επιδρομή σε κοντινούς αποικισμούς και σκότωσαν αρκετούς λευκούς. Αμέσως ο στρατός άρχισε να καταδιώκει την ομάδα του Joseph και τους άλλους που δεν είχαν μετακινηθεί προς τον καταυλισμό. Αν και αντίθετος με τον πόλεμο, ο Joseph μέτρησε τη τύχη του μαζί με τους πολεμικούς αρχηγούς. Αυτό που ακολούθησε ήταν μια από τις πιο ιδιοφυείς στρατιωτικές υποχωρήσεις στην Αμερικάνικη Ιστορία. Ακόμα και ο Στρατηγός William Tecumseh Sherman που δε συμπαθούσε τους Ινδιάνους, εντυπωσιάστηκε από την πορεία των 1400 μιλίων, λέγοντας ότι: “οι Ινδιάνοι έδειξαν κουράγιο και επιδεξιότητα τέτοια που προκάλεσαν παγκόσμιο έπαινο… (αυτοί) πολέμησαν με σχεδόν επιστημονική επιδεξιότητα, χρησιμοποιώντας εμπροσθοφυλακές και οπισθοφυλακές, γραμμές ακροβολιστών, και οχυρώματα στο πεδίο της δράσης”. Για παραπάνω από 3 μήνες, η ομάδα των περίπου 700, στους οποίους λιγότεροι από 200 ήταν πολεμιστές, πολεμούσαν 2000 στρατιώτες και Ινδιάνους βοηθητικούς των Η.Π. σε τέσσερις κύριες μάχες και πολυάριθμους ακροβολισμούς. Μέχρι την επίσημη παράδοση στις 5 Οκτωβρίου 1877, ο Αμερικανικός Τύπος ανέφερε ευρέως τον Joseph σαν Ο Κόκκινος Ναπολέοντας (the Red Napoleon). Είναι απίθανο πάντως να είχε ένα τόσο αποφασιστικό ρόλο στη στρατιωτική παλικαριά των Nez Perc όπως υπαινίσσεται ο θρύλος του. Ποτέ ο λαός του δεν τον σκεφτόταν σα πολεμιστή αρχηγό και ακόμη και ανάμεσα στην ομάδα της Wallowa, ήταν ο Olikut, ο μικρότερος αδερφός του Joseph, αυτός που οδήγησε τους πολεμιστές, ενώ ο Joseph ήταν υπεύθυνος για τη φύλαξη του στρατοπέδου. Μάλιστα φαίνεται πως ο Joseph είχε ταχθεί ενάντια στην απόφαση να πάει στη Montana και να ζητήσει βοήθεια από τους Crows και ότι άλλοι αρχηγοί, ο Looking Glass και μερικοί που είχαν σκοτωθεί πριν την παράδοση_ ήταν οι αληθινοί γνώστες της στρατηγικής για την εκστρατεία. Παρ’ όλα αυτά, ο ευρέως ανατυπωμένος λόγος του Joseph, όταν παραδόθηκαν, τον έχει αποθανατίσει σαν ένα στρατιωτικό ηγέτη στην Αμερικανική λαϊκή κουλτούρα: Κουράστηκα να πολεμώ. Οι αρχηγοί μας σκοτώθηκαν. Ο Looking Glass είναι νεκρός. Ο Toohoolhoolzote είναι νεκρός. Οι πρεσβύτεροι είναι όλοι νεκροί. Είναι οι νέοι άνδρες που λένε _Ναι_ ή _Όχι_. Εκείνος που οδήγησε τους νέους άνδρες (Olikut) είναι νεκρός. Κάνει κρύο και δεν έχουμε κουβέρτες. Τα μικρά παιδιά πεθαίνουν απ’ το κρύο. Οι άνθρωποί μου, μερικοί από αυτούς, έχουν καταφύγει στους λόφους, και δεν έχουν ούτε κουβέρτες, ούτε φαγητό. Κανείς δε ξέρει που βρίσκονται ίσως πεθαίνουν απ’ το κρύο. Θέλω να έχω καιρό να ψάξω για τα παιδιά μου, και να δω πόσα από αυτά μπορώ να βρω. Ίσως τα βρω ανάμεσα στους νεκρούς. Ακούστε με, αρχηγοί μου. Είμαι κουρασμένος. Η καρδιά μου είναι άρρωστη και λυπημένη. Από εκεί που ο ήλιος τώρα στέκεται, δε θα πολεμήσω άλλο, για πάντα. Η δόξα λίγο ωφέλησε το Joseph. Αν και είχε παραδοθεί νομίζοντας ότι θα του επέτρεπαν να γυρίσει σπίτι, ο Joseph και ο λαός του στάλθηκαν αρχικά στο Ανατολικό Kansas και μετά σε ένα καταυλισμό στην Ινδιάνικη Επικράτεια (τωρινή Oklahoma), όπου πολλοί από αυτούς πέθαναν από επιδημίες. Αν και του επέτρεψαν να επισκεφτεί την Washington, D.C., το 1879, για να υποστηρίξει την υπόθεσή του στον Πρόεδρο των Η.Π. Rutherford B. Hayes, μόλις το 1885 ο Joseph και οι άλλοι πρόσφυγες επεστράφησαν στο Pacific Northwest. Ακόμα και τότε, οι μισοί, και ο Joseph μαζί, στάλθηκαν σε ένα όχι Nez Perc καταυλισμό, στην Bόρεια Washington, χωριστά από τους υπόλοιπους ανθρώπους τους στο Idaho και την πατρίδα τους στη Wallowa Valley. Τα τελευταία του χρόνια, ο Joseph μιλούσε με ευγλωττία για την άδικη πολιτική των Η.Π. προς το λαό του και είχε την ελπίδα πως η υπόσχεση της Αμερικής για ελευθερία και ισότητα, ίσως μια μέρα εκπληρωνόταν και για τους Iνδιάνους. Μια αδάμαστη φωνή συνείδησης για τη Δύση, πέθανε το 1904, ακόμη σε εξορία από τη πατρική γη, σύμφωνα με το γιατρό του -από ραγισμένη καρδιά-. |
