|
Gall Pizi
|
||
|
Ένας αρχηγός Hunkpapa που έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στον μακροχρόνιο πόλεμο των Lakota εναντίον των Η.Π., o Gall παρότρυνε τους ανθρώπους του να δέχονται την αφομοίωση από τη στιγμή που ήταν περιορισμένοι σε καταυλισμούς. Ο Gall λέγεται ότι απέκτησε το ασυνήθιστο όνομά του όταν, σαν πεινασμένο ορφανό, έφαγε τη χοληδόχο κύστη ενός ζώου που σκότωσε ένας γείτονας. Ανέβηκε σε βαθμό ανάμεσα στους Lakota σαν πολεμιστής στις εκστρατείες του Red Cloud, αλλά δυσαρεστήθηκε με τη συνθήκη του Fort Laramie, το 1868 που έβαλε τέλος σε αυτές τις εχθροπραξίες και συμμάχησε με τον Sitting Bull και άλλους που αρνήθηκαν να μείνουν στην περιοχή που τους είχαν καθορίσει. Ο Gall έγινε τελικά ο στρατιωτικός αρχηγός του Sitting Bull, και ηγήθηκε σε επιθέσεις κατά των στρατιωτών κατά μήκος του Yellowstone River το 1872 και το 1873. Στη μάχη του Little Bighorn το 1876, οδήγησε τους Hunkpapa πολεμιστές που πρώτα απομάκρυναν τον Major Marcus Reno από τις κατασκηνώσεις των Lakota και μετά στράφηκαν νότια για να ενωθούν με τον Crazy Horse και τις δυνάμεις του στην επίθεση κατά του Custer. Ακολουθώντας τη μάχη με τον Custer, ο Gall πέρασε με τον Sitting Bull στον Canada, αλλά ένας καυγάς μεταξύ τους έκανε τον Gall να πάει την ομάδα του πίσω από τα σύνορα πάλι στο τέλος του 1880. Τελικά παραδόθηκε στις 3 Ιανουαρίου, το 1881, και εγκαταστάθηκε στον καταυλισμό Standing Rock στην Επικράτεια της Dakota, όπου έγινε φίλος με τον άντρα που αποδείχτηκε ο πιο αποφασιστικός ανταγωνιστής του Sitting Bull, το μεσάζοντα των Ινδιάνων, τον James McLaughlin. Ο McLaughlin ανέφερε ότι ο Gall συχνά μιλούσε για “προσωπικά ζητήματα εκπληκτικής οικειότητας” με τον ίδιο, και τελικά διατήρησε την άποψη ότι ο Gall μαζί με τον Red Cloud, ήταν ένας από τους μεγάλους οδηγούς του έθνους του. Στον καταυλισμό ο Gall, έμοιαζε να έχει ξεχάσει την προηγούμενη πραότητά του, και έγινε αντίθετα ένας υπέρμαχος των ομοσπονδιακών προσπαθειών να «εξημερώσει» τους Lakota. Δάνεισε το κύρος του στο πρόγραμμα καλλιέργειας του καταυλισμού και έγινε ένας ενεργός υποστηρικτής των σχεδίων να μορφωθούν τα παιδιά των Ινδιάνων σε ειδικά σχολεία. Το 1889 έγινε μέχρι και δικαστής στο Δικαστήριο του καταυλισμού για τα Ινδιάνικα Αδικήματα, και τον ίδιο χρόνο έδωσε τη συγκατάθεσή του για μια μείωση του μεγέθους του καταυλισμού, παρά την δυνατή αντίθεση του Sitting Bull. Ο Gall, τοποθετήθηκε ως πρόκληση για την αρχηγία του Sitting Bull ανάμεσα στους Lakota του Standing Rock, αλλά εκτός από τα μάτια του μεσάζοντα των Ινδιάνων McLaughlin, ποτέ δεν έφτασε την επιρροή και την εξουσία, του πρών μέντορά του. O Gall πέθανε στις 5 Δεκεμβρίου του 1894, στο σπίτι του στο Oak Creek, της South Dakota. |
|
