|
Oliver Otis Howard |
||
|
Kαθ’ όλη τη μεγάλη στρατιωτική σταδιοδρομία του, ο Oliver Otis Howard κέρδισε δόξα από τη δύναμη των προσωπικών του ηθικών πεποιθήσεων τόσο συχνά όσο και από τη δύναμη των όπλων. Γεννημένος στο Maine το 1830, ο Howard μορφώθηκε στο Κολέγιο Bowdoin, και μετά φοίτησε στη στρατιωτική ακαδημία West Point, όπου έγινε καθηγητής μαθηματικών στα μέσα της δεκαετίας του 1850. Ήταν στο μεταίχμιο αλλαγής σταδιοδρομίας για να γίνει υπουργός όταν ξέσπασε ο Εμφύλιος. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, διοίκησε στρατεύματα στη πρώτη μάχη του Bull Run, στο Fair Oaks (όπου βαριά τραύματα οδήγησαν στον ακρωτηριασμό του δεξιού του χεριού), στη δεύτερη μάχη του Bull Run, στο Fredericksburg, στο Chancellorsville και στο Gettysburg. Ακόμα και στη μάχη, ο Ηoward ήταν τόσο σταυροφόρος της ηθικής όσο και πολεμιστής, επιμένοντας οι στρατιώτες του να παρευρίσκονται στην προσευχή και σε συναντήσεις εγκράτειας. Μετά τον πόλεμο, διορίσθηκε επικεφαλής του Freedman Bureau, το οποίο είχε σχεδιαστεί για να προστατεύει και να βοηθά τους πρόσφατα ελευθερωμένους σκλάβους. Σε αυτή τη θέση, ο Howard γρήγορα κέρδισε την περιφρόνηση των λευκών του Νότου και πολλών Βορείων για την καθόλου απολογητική υποστήριξη της ψήφου των μαύρων και τις προσπάθειές του να διανείμει γη σε Αφρικανο-Αμερικάνους. Ήταν επίσης άφοβος στο να εκφράζει την πεποίθησή του ότι η πλειοψηφία των λευκών Νοτίων θα ήταν ευτυχείς να δουν το θεσμό της δουλείας να αποκαθίσταται. Ακόμα και στην προσωπική του ζωή προάσπιζε την ελευθερία και την ισότητα για τους πρώην σκλάβους, δουλεύοντας για να κάνει την εκλεκτή του Washington, D.C., φυλετικά ολοκληρωμένη και βοηθώντας να βρεθεί ένα τελείως μαύρο κολέγιο στην περιφέρεια της Columbia, που σύντομα ονομάστηκε Πανεπιστήμιο Howard προς τιμή του. Το 1872, ο Howard έφερε ένα παρόμοιο θάρρος και μια αίσθηση υποχρέωσης στην Αμερικανική Δύση όταν στάλθηκε από τη διοίκηση του Grant να συναντηθεί με τον αρχηγό των Chiricahua Apache, τον Cochise και να φέρει ένα τέλος στον δεκαετή αντάρτικο πόλεμο εναντίον των Αμερικανών αποίκων. Ταξιδεύοντας σχεδόν μόνος του, ο Howard μπήκε στο φρούριο του αρχηγού των Apache και εξασφάλισε μια συμφωνία ειρήνης, με το να του υποσχεθεί ένα καταυλισμό της επιλογής του. Άλλοι στρατηγοί και επίσημοι του δημοσίου καταδίκασαν ότι είδαν σαν υπερ-γενναιόδωρους όρους σε αυτή τη συμφωνία, αλλά η υπόσχεση του Howard στηρίχτηκε από ένα εκτελεστικό διάταγμα που έβαζε στην άκρη σχεδόν όλη την νοτιοανατολική γωνία της επικράτειας της Arizona σαν καταυλισμό των Chiricahua στον οποίο, ο Cochise και ο λαός του θα μπορούσαν να ζήσουν με ελάχιστη παρέμβαση του στρατού. Πέντε χρόνια αργότερα, το 1877, ο Howard αντιμετώπισε μια διαφορετική κατάσταση στο Oregon, όπου στάλθηκε να πείσει την ομάδα των Nez Perce του αρχηγού Joseph να αφήσει τη γενέτειρα γη στην κοιλάδα Wallowa για να πάνε στον καταυλισμό που τους είχε παραχωρηθεί στο Lapwai, του Idaho. Ο Howard βρέθηκε να συμφωνεί με τον αρχηγό Joseph ότι ο λαός του δεν είχε ποτέ υπογράψει μια συνθήκη που να έλεγε ότι θα εγκατέλειπε τη γενέτειρα γη, αλλά σύμφωνα με την κρίση του Howard, αυτό δεν άλλαζε το γεγονός ότι το ανατολικό Oregon δεν ήταν πλέον ένα μέρος όπου οι Ινδιάνοι θα μπορούσαν να περιπλανούνται ελεύθερα. Αφού η προσφορά του να αγοράσει την κοιλάδα απορρίφθηκε, ο Howard ξεκαθάρισε ότι θα χρησιμοποιούσε δύναμη για να μετακινήσει τους Nez Perce όπως είχε εντολή. Και παρά τις συμπάθειές του για την ομάδα του Joseph, δε δίστασε να στείλει τα στρατεύματά του εναντίον τους όταν πολεμιστές Nez Perce σκότωσαν αρκετούς λευκούς αποίκους στην περιοχή. Παρόλα αυτά, ο Howard ποτέ δεν έχασε την επαφή με το βαθύτερο ηθικό θέμα σε αυτή την αντιπαράθεση, και μετά την παράδοση του Joseph, ήταν ντόμπρος, ανάμεσα στους αξιωματικούς που είχαν διαφωνήσει χωρίς επιτυχία ότι θα έπρεπε να επιτραπεί στην ομάδα του Joseph, να επιστρέψουν στο σπίτι τους. Η στρατιωτική σταδιοδρομία του Howard μετά τον πόλεμο των Nez Perce συμπεριλάμβανε υπηρεσία σαν επόπτης στη στρατιωτική ακαδημία του West Point και σαν αξιωματικός διοίκησης στο Τμήμα του Platte και στο τμήμα της Ανατολής. Στα τελευταία του χρόνια και αφότου αποσύρθηκε από το στρατό το 1894, έγραψε αρκετά βιβλία για θέματα σχετικά με το στρατό και με τους Ινδιάνους, συμπεριλαμβανομένων των: Nez Perce Joseph (1881), Αυτοβιογραφία (1907), Η ζωή μου και εμπειρίες ανάμεσα σε εχθρικούς Ινδιάνους (1907), και Διάσημοι Ινδιάνοι Αρχηγοί που γνώρισα (1908). Ο Howard πέθανε το 1909. |
