|
George Armstong Custer
|
||
|
Eκκεντρικός στη ζωή, ο George Armstrong Custer έχει παραμείνει μια από τις γνωστότερες φιγούρες στην Αμερικανική ιστορία και σαν λαϊκός μύθος πολύ μετά το θάνατό του στα χέρια των πολεμιστών Souix και Cheyenne στη μάχη του Little Bighorn. Ο Custer γεννήθηκε στο New Rumley του Ohio, και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας με μια ετεροθαλή αδελφή στο Monroe του Michigan. Αμέσως μετά το γυμνάσιο γράφτηκε στη στρατιωτική ακαδημία του West Point, όπου απέτυχε απολύτως να διακριθεί με οποιοδήποτε θετικό τρόπο. Αρκετές μέρες αφότου αποφοίτησε τελευταίος στην τάξη του, απέτυχε στο καθήκον του ως αξιωματικός υπηρεσίας στο να αποτρέψει τον καυγά μεταξύ δύο σπουδαστών της ακαδημίας. Πέρασε από στρατοδικείο και απέφυγε την τιμωρία, μόνο λόγω της τεράστιας ανάγκης για αξιωματικούς εξαιτίας του ξεσπάσματος του εμφυλίου πολέμου. Ο Custer τα πήγε πολύ καλά στον Εμφύλιο. Πήρε μέρος στην πρώτη μάχη του Bull Run και υπηρέτησε με καμάρι και ανωτερότητα στις εκστρατείες της Virginia και του Gettysburg. Αν και οι μονάδες του είχαν ιδιαίτερα μεγάλα ποσοστά απωλειών. Ακόμα και με τα στάνταρντς του αιματοβαμμένου εμφυλίου πολέμου, η άφοβη επιθετικότητά του στη μάχη, του κέρδισε το σεβασμό των διοικούντων στρατηγών και άρχισε να κερδίζει δημοσιότητα. Οι μονάδες ιππικού του, έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στον εξαναγκασμό υποχώρησης των δυνάμεων, του Στρατηγού της Ομοσπονδίας Robert E. Lee, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης ο Στρατηγός Philip Sheridan, αγόρασε και έκανε δώρο τον πίνακα παράδοσης στον Custer και στη σύζυγό του, Elizabeth Bacon Custer. Toν Ιούλιο του 1866 ο Custer διορίστηκε αντισυνταγματάρχης στο 7ο ιππικό. Τον επόμενο χρόνο οδήγησε το ιππικό σε μια μπερδεμένη εκστρατεία εναντίον των Νότιων Cheyenne. Στα τέλη του 1867, ο Custer πέρασε από στρατοδικείο και τον έθεσαν σε διαθεσιμότητα, επειδή ήταν απών από το καθήκον του κατά τη διάρκεια της εκστρατείας. Ο Custer ισχυρίστηκε ότι ήταν το εξιλαστήριο θύμα για μια αποτυχημένη εκστρατεία και ο παλιός του φίλος, ο Στρατηγός Phil Sheridan συμφώνησε, επαναφέροντας τον στη θέση του το 1868. Για το στρατό ο Custer εξιλεώθηκε από την επίθεσή του το Νοέμβριο του 1868, εναντίον του Black Kettle, στις όχθες του ποταμού Washita. O Custer στάλθηκε στο Northern Plains το 1873, όπου σύντομα έλαβε μέρος σε μερικές μικρές αψιμαχίες με τους Lakota στην περιοχή τουYellowstone. Τον επόμενο χρόνο, ηγήθηκε μιας αποστολής 1200 ατόμων στην περιοχή Black Hills, την κατοχή της οποίας οι Η.Π. είχαν υποσχεθεί στους Souix, 6 χρόνια πριν. Το 1876, ο Custer είχε σχεδιαστεί να ηγηθεί κατά ένα μέρος στην εκστρατεία κατά των Souix, μαζί με τους John Gibbon και George Crook. Σχεδόν δεν τα κατάφερε, επειδή η μαρτυρία του το Μάρτιο σχετικά με την διαφθορά της Ινδιάνικης Υπηρεσίας, εξόργισε τόσο τον Πρόεδρο Ulysses S. Grant που του αφαίρεσε την αρχηγία και τον αντικατέστησε με τον Στρατηγό Alfred Terry. Η λαϊκή αγανάκτηση, όμως, ανάγκασε τον Grant να αντιστρέψει την απόφασή του. Ο Custer πήγε στη Δύση να συναντήσει το πεπρωμένο του. Το αρχικό σχέδιο των Η.Π. για να νικήσει τους Sioux ήθελε τις τρεις δυνάμεις ενωμένες υπό την αρχηγία των Crook, Gibbon και Custer να παγιδεύσουν μεταξύ τους, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού των Souix και των Cheyenne και να τους καταφέρουν μια συντριπτική ήττα. O Custer, όμως, προχώρησε πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι είχε διαταχθεί, και προσέγγισε ένα κατά τη γνώμη του, μεγάλο Ινδιάνικο χωριό το πρωινό της 25ης Ιουνίου, του 1876. H γρήγορη προώθηση του Custer, τον είχε μεταφέρει πολύ μπροστά από τις αργά κινούμενες ταξιαρχίες του πεζικού του Gibbon, και χωρίς να το ξέρει, οι δυνάμεις του Στρατηγού Crook είχαν γυρίσει προς τα πίσω εξαιτίας του Crazy Horse και της ομάδας του στο Rosebud Creek. Στα πρόθυρα μιας, όπως νόμιζε ο ίδιος, σίγουρης και ένδοξης νίκης για τις Η.Π. και για τον εαυτό του, ο Custer διέταξε μια άμεση επίθεση στο Ινδιάνικο χωριό. Περιφρονώντας τις δυνάμεις των Ινδιάνων, χώρισε τις δυνάμεις του σε τρία μέρη, για να σιγουρευτεί ότι λίγοι Ινδιάνοι θα ξέφευγαν. Η επίθεση ήταν μια από τις μεγαλύτερες αποτυχίες των Η.Π., καθώς χιλιάδες πολεμιστές, Sioux, Cheyenne και Arapaho, εξανάγκασαν την ομάδα του Custer πίσω προς μια μεγάλη, σκονισμένη κορυφογραμμή παράλληλη του Little Bighorn, τους περικύκλωσαν, και σκότωσαν 210 από αυτούς. H απερισκεψία του Custer, του κόστισε τη ζωή του, αλλά του έδωσε αιώνια φήμη. Η ήττα του στο Little Bighorn έκανε τη ζωή του, που διαφορετικά θα ήταν μια σκοτεινή στρατιωτική φιγούρα του 19ου αιώνα, το θέμα αναρίθμητων τραγουδιών, βιβλίων και πινάκων. Η χήρα του Elizabeth Bacon Custer, έκανε ό,τι μπορούσε για να αυξήσει αυτή τη φήμη, γράφοντας στοιχεία της ζωής του που τον περιέγραφαν όχι μόνο σαν στρατιωτική ιδιοφυία, αλλά, και σαν ένα εξευγενισμένο και καλλιεργημένο άνθρωπο, ένα προστάτη των τεχνών, και ένα νεαρό άνθρωπο του κράτους. Αναρίθμητοι πίνακες _ο τελευταίος τόπος του Custer_ έγιναν, συμπεριλαμβανομένου και ενός που διανεμήθηκε μαζικά από την παρασκευαστική εταιρεία Anheuser-Busch. Όλοι αυτοί οι πίνακες-και ο μη κατάλληλα ονομασμένος _the Custer massacre_ -απεικόνιζαν τον Custer σαν ένα γενναίο θύμα, περικυκλωμένο από αιμοδιψείς άγριους που σκοπό είχαν την εξόντωσή του. Ξεχασμένα ήταν τα γεγονότα ότι αυτός είχε αρχίσει τη μάχη όταν επιτέθηκε στο Ινδιάνικο χωριό, και ότι οι περισσότεροι Ινδιάνοι αναγκάστηκαν να παραδοθούν μέσα σε ένα χρόνο από το μεγαλύτερο θρίαμβό τους στο πεδίο της μάχης. |
